De weg van economie naar fotografie
Als kind was ik altijd die stille, dromerige jongen. Ik observeerde liever dan te praten, verloor me in cijfers en logica, en hield me op de achtergrond. Ik dacht lang dat ik iets met economie of wiskunde zou doen (ik ben nog steeds dol op cijfers trouwens 😛), dus begon ik aan een opleiding Handelswetenschappen. Maar al snel voelde ik: dit is het niet.
De overstap naar Eventmanagement veranderde alles. Tot mijn eigen verbazing ontdekte ik daar een creatieve kant van mezelf waarvan ik niet wist dat die bestond. Ik werd verliefd op grafisch ontwerp, op het visuele, op creëren. En zoals dat gaat met dingen die goed voelen: ik dook er dieper in, ging verder studeren (want ja, die eeuwige student in mij leeft nog steeds), en liet me steeds meer leiden door wat ik mooi vond om te maken.
En toen… toen kreeg ik voor het eerst een fototoestel in handen. Een Canon 350D. Geen idee wat ik ermee deed, maar het voelde meteen juist. Alsof ik eindelijk mijn taal had gevonden. Beelden in plaats van woorden. Dát was het. Tijdens mijn opleiding tot Digitale Designer ging ik fotograferen voor online magazines zoals Newsmonkey en kreeg ik toegang tot festivals en concerten als Graspop, Pukkelpop, Pinkpop, Rock Werchter en de AB. Elke klik op de sluiter maakte me een beetje gelukkiger. Fotografie begon als een passie, maar groeide uit tot een stuk van wie ik ben.
Vandaag is die passie mijn werk. Mijn leven. En het blijft magisch. Ik had al de eer om meer dan 50 huwelijken vast te leggen — stuk voor stuk unieke liefdesverhalen met geweldige, spontane mensen. Mijn doel? Geen standaardfoto’s afleveren, maar échte momenten vangen. De glimlach die net opkomt, die ene blik, de energie van de dag.
Ik geloof dat foto's je terugbrengen naar hoe het voelde. En dat is wat ik voor jou wil maken.